|
Beste aanwezigen, ieder op eigen wijze verbonden met Spectrum, Een nieuw seizoen. Een nieuwe start. We kijken vanavond vooruit. Dat is de bedoeling. Ik heb begrepen dat dat ook gebeurt in het verband van Spectrum. Er is een nieuw beleidsplan, dat geschreven is voor de jaren 2011 tot en met 2015. En ook binnen de scholen afzonderlijk wordt nagedacht over plannen. In het gesprek met de voorzitter van het college van bestuur, dhr. Van Zanten, ter voorbereiding op deze vesper heb ik van die ontwikkelingen iets geproefd. En als je het nieuws een beetje volgt, weet je dat ook wel. Er is in onderwijsland van alles in beweging. Er vallen termen als ‘opbrengstgericht werken’: het gaat om een zo goed mogelijk rendement van de inspanningen die je doet. Streven naar een optimaal resultaat. En laten we eerlijk zijn: rendement, scores zijn in onze samenleving belangrijk. |
 |
|
Maar vanavond wil ik met u op een andere manier naar de toekomst kijken. Aan de hand van een visioen. Het inspirerende visioen van de profeet Jesaja, dat we lazen. Ook dit visioen is toekomstgericht. En ook hier loopt het erop uit dat mensen vol zijn van kennis. Ze hebben veel geleerd. Maar er is een groot verschil met onze toekomstgerichte plannen. Hier gaat het niet om een plan, maar om een belofte. Het is iets dat God in het vooruitzicht stelt. Het is dus niet iets wat wij bereiken, door hard te werken. Maar het komt van de andere kant. Van God uit. Zo zal het zijn. Ooit… Als God klaar is met Zijn werk op aarde. Want ook God werkt toekomstgericht. Hier gaat het naartoe. En wat is nu het kenmerkende van dit visioen? Welke toekomst heeft God met mensen en dieren en de hele aarde in gedachten? Als ik dat in één woord wil omschrijven, past daar eigenlijk het beste een Bijbels woord bij. Het woord ‘shalom’. Dat is veel meer dan wat wij in het Nederlands ‘vrede’ noemen. Meer dan dat er geen oorlog en ruzie meer is, al hoort dat er zeker ook bij. Het is dat het leven ‘heel’ is, ‘gaaf’, dat mens en dier en heel de schepping bloeit. Dat is wat dit visioen laat zien. Zo zal het zijn… Ondertussen is dit visioen, denk ik, heel inspirerend. Juist als we nadenken over toekomstgericht werken. Dit visioen helpt ons om het geheel te blijven zien. De totale mens en niet alleen het kind dat met het hoofd aan het werk is. En niet alleen die enkele mens, dat ene kind, maar ook de relaties waarin hij of zij staat. Dit visioen daagt scholen uit om te blijven geloven dat mensen bedoeld zijn om in harmonie te leven. Kinderen met andere kinderen, met hun ouders en familie, met mens en dier. Met de hele schepping. En als school mag je daaraan een steentje bijdragen. Wat een prachtige opdracht! Er is nog iets dat me opvalt aan dit visioen. Want zou het toevallig zijn dat er steeds een kind in het midden gezet wordt? “Kalf en leeuw zullen samen weiden en een kleine jongen zal ze hoeden” (vers 6). “Bij het hol van een adder speelt een zuigeling, een kind graait met zijn hand naar het nest van een slang” (vers 8). Zou het toevallig zijn dat tot tweemaal toe een kind op de voorgrond geplaatst wordt? Mij lijkt van niet. Want wat is er nu eigen aan een kind? Is dat hun onschuld? Ik aarzel. Want kinderen zijn wel vaak, maar lang niet altijd onschuldig – ook op school niet. Het is iets anders, denk ik. Kinderen hebben nog weinig weet van gevaar. Van kwaad dat hen bedreigt. Dat is waar het hier om gaat. Een kind steekt zijn hand in het hol van een slang. Je ziet het voor je. Het zou zomaar kunnen gebeuren. Maar de strekking van dit visioen is, dat het niet geeft. Het is niet gevaarlijk, er is geen dreiging meer. De slang is in de bijbel het symbool bij uitstek van de dreiging van het kwaad. Gods toekomstgerichte werk loopt er op uit dat het kwaad verdwijnt. Dat is de belofte van dat onbekommerd spelende kind. God stelt dus niet toevallig in dit toekomstvisioen van Hem een kind in het middelpunt. En bij dat kind, denk ik, aan Jezus, die geboren werd als Kind. In Hem heeft God de beslissende stap gezet om dit visioen waar te maken. Dat Kind heeft de dreiging van het kwaad over zich laten komen en weggedragen aan het kruis. In Hem vinden we de garantie dat dit visioen eens waar zal zijn! Wat een voorrecht voor u om dagelijks met kinderen bezig te mogen zijn! Want een kind heeft iets dat wij, volwassenen (meestal) grotendeels kwijt zijn. Een kind kan spelen. En daarom hebben kinderen ons veel te zeggen en te leren. Juist als we bezig zijn met plannen maken, met nadenken over de toekomst. Daarom moeten kinderen ook kunnen spelen. En onze plannen moeten ervoor zorgen dat dat mogelijk blijft. Maar we kunnen nog iets leren van dit visioen. Want een spelend kind herinnert ons aan onze bestemming. Daar zijn we voor gemaakt, vertelt Jesaja ons! Wij mensen, we zijn bedoeld om te spelen, op Gods goede aarde. Onbekommerd en onbezorgd. Voorgoed het kwaad voorbij. Dat is Zijn toekomstvisioen. Daar wil Hij naartoe. En ook daarom is het een voorrecht om te werken met en te midden van kinderen. Het betekent elke dag herinnerd worden aan dat toekomstvisioen van God, waar Hij naar toe werkt. Ik hoop dat die blik van een spelend kind u mag helpen dit seizoen om dat te blijven zien. Dat zet onze plannen en scores, onze zorg voor rendement en opbrengst in het juiste perspectief. We moeten ze niet te serieus nemen. Maar het perspectief van Gods Koninkrijk helpt ons om het visioen vast te houden. Want toekomstgericht werken is ten diepste: kinderspel! ds. Arjen Terlouw |
|
